W sytuacji zagrożenia czas na decyzję może liczyć się w sekundach. Dlatego warto wcześniej wiedzieć, jak rozpoznać niepokojące sygnały, kiedy opuścić niebezpieczne miejsce i co zrobić, jeśli droga ucieczki zostanie odcięta.
Pomaga w tym zasada 4U przygotowana przez Centrum Prewencji Terrorystycznej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Jej zadaniem jest zwiększenie świadomości oraz gotowości do działania w sytuacji kryzysowej. Skuteczność służb pozostaje kluczowa, ale znaczenie mają również czujność, opanowanie i szybka reakcja osób znajdujących się na miejscu. Panika utrudnia ocenę położenia; znajomość prostych reguł może pomóc ocalić życie.
Od obserwacji do bezpiecznej ewakuacji
Pierwsze „U” oznacza uważność. Chodzi o dostrzeganie odstępstw od tego, co zwykle dzieje się w danym miejscu: nietypowych zachowań, osób lub zdarzeń. Niepokojących sygnałów nie należy ignorować. Jeżeli coś wskazuje na zagrożenie, trzeba niezwłocznie zawiadomić właściwe służby.
Gdy niebezpieczeństwo jest już widoczne, kolejnym krokiem jest ucieczka. Należy jak najszybciej oddalić się z zagrożonego obszaru, zamiast zatrzymywać się, by filmować zdarzenie. Osobie sparaliżowanej strachem można pomóc konkretnym działaniem: zawołać ją, chwycić za rękę i pokazać, którędy się oddalić.
Co zrobić, gdy nie ma drogi wyjścia?
Jeśli opuszczenie miejsca zagrożenia nie jest możliwe, należy znaleźć kryjówkę, w której napastnik nie będzie mógł łatwo odnaleźć obecnych. Warto zaryglować drzwi, odsunąć się od okien, zgasić światło i wyciszyć telefon. Następnie trzeba zachować ciszę oraz spokojnie oczekiwać na przybycie służb.
Ostatnie „U” dotyczy udaremnienia ataku. To rozwiązanie na sytuację, w której nie ma możliwości ani ucieczki, ani ukrycia się. Wtedy można wykorzystać element zaskoczenia i współdziałać z innymi osobami. W ostateczności pozostaje walka o życie.
Źródło: KMP w Rzeszowie – Portal polskiej Policji